Po około 14 dniach odżywiania się glonami formy larwalne przeobrażają się w młode ślimaki, które przez kolejne miesiące odżywiają się glonami, jeśli są one obecne w środowisku. Mogą również przeżyć bez pokarmu, dzięki pobranym kleptoplastom. Włączone do komórek zwierzęcia chloroplasty przeprowadzają fotosyntezę z intensywnością od 98 do 120 μmol O2 mg−1 chl h−1. Wykazano, że fotosynteza zachodzi przez kilka miesięcy, nawet gdy ślimak zostanie pozbawiony dostępu do pokarmu w postaci glonów. Oznacza to, że istnieje mechanizm molekularny pozwalający utrzymać funkcjonalność chloroplastów przez tak długi okres. Zwierzę z komórkami zawierającymi chloroplasty jest w stanie żyć przez 10-12 miesięcy bez dostępu do pokarmu w postaci glonów. Pomimo wielu badań nie zostało wyjaśnione, w jaki sposób chloroplasty w komórkach ślimaka działają przez tak długi czas. Genom plastydowy koduje od 61 do 273 białek, a do w pełni prawidłowego działania organellum potrzebne jest od 1000 do 5000 białek. Zsekwencjonowany genom chloroplastu Vaucheria litorea zawiera tylko 139 genów. Organizmy eukariotyczne zdolne do przeprowadzania fotosyntezy wiele białek niezbędnych do zachodzenia procesu uzyskują w wyniku ekspresji nDNA. Także kontrola ekspresji genów plastydowych wymaga obecności nDNA.