Jest współautorem „Programu robotyzacji przyszłego pola walki” (2004), realizowanego w ramach programu Future Combat Systems. Doświadczenia sztabowe przyniosły zwrot zainteresowań badawczych, odkąd główne miejsce zajmuje modelowanie i optymalizacja systemów wspomagania decyzji w zastosowaniach medycznych. Równie dużo miejsca poświęca wykorzystaniu wielokryterialnych algorytmów w diagnozowaniu medycznym oraz zastosowaniu nowoczesnych metod modelowania matematycznego w służbie zdrowia.
W okresie pełnienia funkcji rektorskich umiejętnie kształtował politykę kadrową, co pozwoliło uczelni znaleźć się w czołówkach rankingów jakości dydaktyki i innowacji badań. Wchodząc w skład rady rektorów uczelni polskich, przyczynił się do gruntownej reformy wyższego szkolnictwa wojskowego. Bezskutecznie zabiegał o nadanie Wojskowej Akademii Technicznej statusu uniwersytetu. Zainicjował projekt Parku Nauki i Techniki „Technopolis”, lokowany na Bemowie. Jednak plany te nie zostały zrealizowane z przyczyn finansowych. Pod wpływem doświadczeń wojennych, zaangażował się w zorganizowanie kierunku intrdyscyplinarnych studiów „informatyka w medycynie”, prowadzonych w Wojskowej Akademii Technicznej.