6 sierpnia 1949 stanął przed stalinowskim sądem i został skazany na 25 lat więzienia, konfiskatę mienia i utratę praw obywatelskich na 5 lat. Przebywał w łagrach w Tajczecie i Kemerowie, pracując w kopalni.

Po śmierci Stalina Chira został uwolniony i w trzy lata później zdołał w sekrecie powrócić do rodzinnej wsi, gdzie nielegalnie rozpoczął odprawianie nabożeństw greckokatolickich. Wyświęcił również potajemnie kilku greckokatolickich księży. Został ponownie aresztowany w czasie mszy w Boże Narodzenie i skazany na deportację z terytorium Ukrainy Radzieckiej.

Praca duszpasterska w Karagandzie Chira został wywieziony do Kazachstanu, gdzie formalnie podjął pracę robotnika fizycznego, zaś nielegalnie otworzył kaplicę greckokatolicką i zaczął odprawiać nabożeństwa dla licznych przebywających w okolicy wysiedleńców. Nadal szykanowany przez KGB, pracował w ten sposób przez dalsze 20 lat, starając się zalegalizować stale powiększającą się nieformalną wspólnotę wiernych katolickich obrządków bizantyjskiego i łacińskiego. Dopiero w 1978 otrzymał zgodę na budowę kościoła w Karagandzie oraz na krótki wyjazd w rodzinne strony. W okresie od 1956 do 1983 Chira w tajemnicy wyświęcił na potrzeby wspólnoty katolików kazachstańskich ok. 30 nowych kapłanów i trzech biskupów.