Święcenia biskupie przyjął latem 1004 roku z rąk arcybiskupa Tagina.

Po uzyskaniu sakry udał się do Siedmiogrodu, by ewangelizować Szeklerow. W 1005 roku przybył do Polski, gdzie spotkał się z księciem Bolesławem, odwiedził w Gnieźnie relikwie św. Wojciecha, a potem zaczął organizować misję do Szwecji. W 1007 roku udał się na Węgry, by albo prosić Stefana I o zachowanie neutralności w wojnie polsko-niemieckiej, albo z misją do księcia Banatu Achtuma. Na początku 1008 roku udał się do Kijowa, gdzie spotkał się z księciem Włodzimierzem I, by stamtąd udać się z misją chrystianizacji Pieczyngów. 29 czerwca 1008 roku przekroczył, wraz z Włodzimierzem, granicę Rusi Kijowskiej i Chanatu Pieczyngów. Zostali przyjaźnie przyjęci przez mieszańców i zawarli porozumienie polegające na przyrzeczeniu pokoju w zamian za przyjęcie chrześcijaństwa. Miał później przybyć do Polski na spotkanie z Bolesławem I, jednak ta informacja jest podawana w wątpliwość.