Jest on określany jako cheirurgos w pismach Galena, a Aulus Cornelius Celsus postrzegał go jako jednego z najważniejszych autorów specjalizujących się w chirurgiiMarkwart Michler: Alexandrinische Chirurgie. W: Werner E. Gerabek i inni: Enzyklopädie Medizingeschichte. 2005, S. 32–38; tutaj: S. 36..
Od średniowieczaGundolf Keil: Chirurg, Chirurgie. W: Lexikon des Mittelalters. Band 2, 1983, Sp. 1845–1860.Gundolf Keil: Mittelalterliche Chirurgie. In: Acta medicae historiae Patavina. Band 30, 1983/1984 (1985), S. 45–64. do okresu wczesnonowożytnego chirurgię nazywano także medycyną ranChristine Boot: Die ‚Prager Wundarznei‘ des 14. Jahrhunderts, ein traumatologisches Feldbuch aus dem mittelalterlichen Schlesien. (praca habilitacyjna z medycyny), Würzburg 1989), Jan Thorbecke, Stuttgart 1993. Od X w. chirurgicus lub chirurgus jest odróżniany od medicus)Bernhard Dietrich Haage: Medizinische Literatur des Deutschen Ordens im Mittelalter. W: Würzburger medizinhistorische Mitteilungen. Band 9, 1991, S. 217–231, tutaj: S. 222.. W 1163 Rada w Tours zabroniła wykształconym akademicko lekarzom, którzy często piastowali również urzędy urzędnicze, wykonywania zabiegów chirurgicznych, które uważano za ryzykowne i które w związku z tym były zarezerwowane dla chirurgówDaniel Carlo Pangerl: Amputation: Das Bein des Habsburgers.