Osad nie rozpuszcza się w kwasie octowym i wodzie amoniakalnej, jednak rozpuszcza się w kwasie azotowym oraz ługach z utworzeniem tetrahydroksyołowianu(II): PbCrO4 + 4 OH− → Pb(OH)42− + CrO42− Siarkowodór, rozpuszczalne siarczki lub AKT (S2−) Jony S2− wytrącają z roztworów czarny osad siarczku ołowiu(II). Jeśli w roztworze jest obecny kwas solny w dużym stężeniu, wytrąca się pomarańczowoczerwony osad dichlorku siarczku diołowiu(II), który podczas nasycania siarkowodorem i rozcieńczania roztworu przechodzi w PbS. Pb2+ + S2− → PbS↓ Osad rozpuszcza się w kwasie azotowym z wydzieleniem siarki: 3PbS + 2NO3− + 8H+ → 3Pb2+ + 3S↓ + 2NO↑ + 4H2O Wodorotlenek sodu, potasu i amoniak (NaOH, KOH, NH3·H2O) Jony OH− wytrącają z roztworów biały osad amfoterycznego wodorotlenku ołowiu(II) Pb(OH)2: Pb2+ + 2OH− → Pb(OH)2↓ Pb(OH)2 + 2OH− → Pb(OH)42− osad rozpuszcza się w nadmierze ługów, a w amoniaku jest nierozpuszczalny. Jodek potasu (KI) Jony I− wytrącają żółty osad jodku ołowiu(II), który jest gorzej rozpuszczalny w gorącej wodzie niż chlorek, a po ochłodzeniu krystalizuje w postaci blaszek.