Pietro Colonna (ur. ok. 1260, zm. 7 stycznia 1326) – włoski duchowny, kardynał.
Życiorys Pochodził z rzymskiego arystokratycznego rodu Colonna. Był bratankiem kardynała Giacomo Colonna, dzięki którego protekcji również został powołany do Kolegium Kardynałów w maju 1288, otrzymując od ówczesnego papieża Mikołaja IV tytuł kardynała diakona Sant’Eustachio. Sygnował bulle papieskie między 3 września 1288 a 21 czerwca 1295. Otrzymał szereg beneficjów w diecezji rzymskiej m.in. kościoły SS. Sergio e Bacco i S. Pietro in Vincoli. Uczestniczył w papieskiej elekcji 1292-1294 i konklawe 1294.
W 1297 wybuchł konflikt między papieżem Bonifacym VIII a rodem Colonna, który sprzymierzył się wówczas z królem Francji Filipem Pięknym. Bonifacy VIII zażądał wówczas od Colonnów wydania posiadanych przez nich fortec, a wobec odmowy, w dniu 10 maja 1297 ekskomunikował przywódców rodu i deponował ze stanowisk kościelnych obydwu jego przedstawicieli w Kolegium Kardynalskim tj. Pietro i jego wuja Giacomo. W odpowiedzi ogłosili oni manifest obwiniający Bonifacego VIII o śmierć jego poprzednika Celestyna V i bezprawność jego wyboru.