Papież wezwał wówczas do krucjaty, zakończonej zniszczeniem Palestriny, jednego z centrów rodowych.
Po śmierci Bonifacego VIII Pietro i Giacomo zostali wykluczeni z udziału w wyborze następcy z uwagi na ciążące na nich ekskomuniki. Wybrany wówczas Benedykt XI cofnął wprawdzie nałożone na nich kary kościelne, ale na pełną rehabilitację musieli czekać aż do wyboru Klemensa V w 1305. 15 grudnia 1305 Pietro został ponownie mianowany kardynałem diakonem, choć bez przypisanego kościoła tytularnego. Objął też funkcję archiprezbitera bazyliki laterańskiej (7 lutego 1306). Sygnował bullę Klemensa V z 20 lipca 1307. Uczestniczył w Konklawe 1314–1316. Wybrany wówczas papież Jan XXII nadał mu kościół tytularny Sant’Angelo in Pescheria (2 marca 1317) i mianował go archiprezbiterem bazyliki Matki Bożej Większej (16 sierpnia 1318). Podpisał przywilej papieża Jana XXII dla opactwa w Krzeszowie z 23 maja 1318.
Pietro Colonna zmarł w Awinionie w wieku około 65 lat.
Bibliografia The Cardinals of the Holy Roman Church Genealogie-Mittelalter Konrad Eubel, Hierarchia Catholica Medii Aevi, vol. I, Münster 1913 Etienne Blauze: Vitae paparum avenionensium, I-II, red. G. Mollat, 1914
Kategoria:Włoscy kardynałowie XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1326 Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Włoscy kardynałowie XIV wieku