Od 1946 aż do 1983 roku był muzykiem rozrywkowym. Grał i kierował zespołami muzycznymi w Gorzowie Wielkopolskim (1946-1983, głównie Casablanka, Wenecja, i wiele innych), Międzyzdrojach (sezon letni 1948-1958), Szklarskiej Porębie (sezon zimowy 1948-1953), Poznaniu (1950-1961 – Adria, Pod Koziołkami, Rarytas), i wielu innych ośrodkach Polski. W prasie regionalnej wspominano, że Marian Klaus stworzył niezapomnianą atmosferę pięknie położonej Wenecji i luksusowej Casablanki.
Znajomość między innymi z Leonem Szombarą (prekursorem polskiego jazzu), Krzysztofem Komedą (polskim kompozytorem jazzowym), Józefem Rezlerem (profesorem Akademii Muzycznej w Bydgoszczy), Czesławem Cupakiem (kompozytorem muzyki rozrywkowej w Szczecinie) stała się przyczynkiem do rozpoczęcia przez Klausa pracy twórczej – kompozytorskiej. Nakłoniony przez swoich przyjaciół komponuje od lat czterdziestych muzykę rozrywkową.
Jest autorem około 70 utworów utrzymanych głównie na pograniczu cool i smooth jazzu o synkopowanym rytmie. Jego twórczość to synteza muzyki jazzowej opartej na klasycznym stylu swingowym z balladową muzyką rytmów brazylijskich i kubańskich – bossa novach.