.. W pierwszej księdze zaprezentował początkowy okres konfliktu, z wielkimi sukcesami Hannibala do bitwy pod Kannami (216) włącznie, traktując go jednak skrótowo. W drugiej uwzględnił wydarzenia po tym starciu i dalszy ciąg wypadków do roku 210, natomiast w księgach od trzeciej do piątej opisał przebieg wojny w latach 210–205. Księgę szóstą poświęcił wyprawie Scypiona do Afryki, kończąc ją zapewne bitwą pod Zamą (202), zaś w siódmej zawarł wydarzenia roku 201 i zawarcie pokoju; ; ..

Źródła Celiusz Antypater opierał się głównie na przekazach rzymskich – dziełach Gajusza Fanniusza i Katona (od tego ostatniego zaczerpnął opowieść o propozycji natychmiastowego marszu na Rzym, którą Maharbal złożył Hannibalowi po bitwie kanneńskiej); ; ., pamiętnikach Scypiona Starszego, oryginalnych dokumentach. oraz mowach pogrzebowych. Poza tym znał i wykorzystał, co szczególnie istotne, wspomnianą wcześniej pracę Silenosa; ; ; ., być może była to nawet główna podstawa jego własnego opracowania.. Prawdopodobnie sięgał także do dzieła Polibiusza, choć z zachowanych fragmentach widać rozbieżności między ich przekazami – trudno orzec w jakim stopniu wykorzystywał pracę Greka; ;