.. Poza źródłami pisanymi czerpał wiadomości także z tradycji ustnej.

Styl Spośród rzymskich historyków Celiusz Antypater jako pierwszy zwrócił dużą wagę na stronę formalną dzieła historycznego, ozdobny styl i płynność narracji; ; .. Jako retor był zwolennikiem stylu azjańskiego, w monografii posługiwał się silnie zrytmizowanym językiem, co wpływało na udziwnienie szyku wyrazów (częste nienaturalne przestawienia), a zdania rozbijał na krótkie człony. Dla ożywienia narracji posługiwał się czasem teraźniejszym (praesens historicum), od Enniusza zapożyczał różne poetyckie wyrażenia; ; ; ; .. Jego celem nie było jedynie przekazanie informacji historycznych – chciał ująć je w sposób retoryczny, tak dobierając i przedstawiając materiał, by zainteresować odbiorcę, co zgodne było z postulatami części historiografii hellenistycznej; .. Dlatego wydarzenia grupował wokół wybitnych postaci, w swoim dziele zawarł także liczne anegdoty i dygresje, opowieści o potworach i podania o początkach miast oraz inne wiadomości geograficzne.