Zamiast standardowej wieży M3, zamontowano w ich miejsce wieże z reflektorem, pozostawiając jednak uzbrojenie główne w postaci 75 mm działa zamontowanego w kadłubie, które mogło być nadal używane pomimo zainstalowanego w wieżyczce reflektora.
W wieży czołgu uwzględniono miejsce dla operatora reflektora. Światło wydostawało się na zewnątrz poprzez pionową szczelinę o wymiarach około 5 cm × 60 cm, co stosunkowo zmniejszało szanse na uszkodzenie reflektora przez kule. Wiązka światła rozchodziła się pod kątem 19° (poziomo) i 1.9° (pionowo), tworząc silny snop światła szerokości 305 metrów i wysoki na 32 metry, na odległość około 900 metrów. Wieża mogła obracać się o kąt 360°, snop światła natomiast mógł być także obniżany lub podnoszony o maksymalnie 10° w linii poziomej.
Przed pionową szczeliną ustawiona była przesłona. Po włączeniu reflektora przesłona była bardzo szybko otwierana i zamykana, tak że obserwator znajdujący się przed pojazdem widział migocące światło. Światło migające natomiast, oślepiało i dezorientowało nieprzyjaciela wprowadzając chaos w jego szeregach, ze względu na to, że ich oczy nie były w stanie dostosować się do panujących warunków – ani do światła ani do ciemności.