była ona królową Francji przez ponad 40 lat. Za panowania ostatniego polskiego króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, znanego mecenasa sztuki, francuszczyzna powszechnie panowała na polskich dworach. Z początkiem XIX w. zwycięski marsz Napoleona Bonaparte na wschód przyniósł Polsce „małą niepodległość” w postaci Księstwa Warszawskiego, więc ponownie wszystko, co francuskie stało się modne. W czasach romantyzmu oraz wielkiej emigracji, gdy Mickiewicz, Słowacki i Chopin przebywali w Paryżu Polacy mogli obcować z francuszczyzną. Po odzyskaniu niepodległości w kręgach arystokracji na co dzień używano zwrotów francuskich. W czasach propagandy socjalistycznej i pojawienia się nowomowy wyrażenia zaczerpnięte z języków obcych, oprócz rosyjskiego, nie były mile widziane, lecz w kręgach przedwojennej inteligencji rozmowy okraszano wtrąceniami francuskimi. Po zmianie systemu politycznego w 1989 r. powszechna stała się angielszczyzna.