thumb|left|300px|Wojska Fajsala wkraczają do Wadżh w obiektywie T.E. Lawrence’a Brytyjczycy namawiali Arabów na zajęcie Al-Wadżh – portu nad Morzem Czerwonym usytuowanego na północ od Medyny. Mógł on bowiem pełnić funkcję bazy dla wypadów na Kolej Hidżaską i inne połączenia między Lewantem a tureckim garnizonem Medyny. Fajsal myślał o tym manewrze już wcześniej, ale nie chciał przerzucać swojego wojska daleko od narażonej na napaść Mekki. Ze względu na naciski sprzymierzeńców ustąpił i w styczniu 1917 r. powstańcy zdobyli Al-Wadżh. Przy udziale Lawrence’a i innych brytyjskich oficerów podjęli niebawem ataki na kolej – wysadzali pociągi i tory oraz przerywali linie telegraficzne, passim.. Te działania uniemożliwiały do końca wojny ofensywne wykorzystanie osmańskich jednostek stacjonujących w Medynie.
Wiosną 1917 r. Lawrence wraz z wodzem Audą abu Taji wyruszył z Arabii na czele niewielkiej gromady Beduinów. Oddział ten wyłonił się z pustyni daleko na północy i zaskoczył Turków atakiem na leżący nad północną zatoką Morza Czerwonego port Akaba, który poddał się 6 lipca. Zaopatrywane przez Akabę wojska powstańcze mogły teraz rozszerzyć swoją działalność na Syrię i zapewnić wsparcie Brytyjczykom walczącym w Palestynie.