Oddziały Fajsala (mianowanego generałem) znalazły się od tej pory pod komendą Edmunda Allenby’ego, nowego dowódcy brytyjskiego korpusu w Egipcie. Rebelianci, zasileni przez arabskich jeńców i dezerterów z armii osmańskiej, stanowili teraz prawe skrzydło nacierających na Palestynę wojsk Ententy i (mimo wcześniejszych wątpliwości wielu Brytyjczyków) udowodnili swoją wartość bojową w konwencjonalnych starciach z Turkami, rozdz. 35..
We wrześniu 1918 r. siły arabskie wzięły udział w bitwie pod Megiddo, która zakończyła się całkowitym rozbiciem przez Allenby’ego wojsk osmańskich gen. von Sandersa. Buntownicy przerywali tureckie linie komunikacyjne oraz znosili oddziały wroga wycofujące się przed brytyjską ofensywą. Wkrótce osmańska załoga opuściła Damaszek, a władzę nad miastem przejęli jego arabscy mieszkańcy, którzy nad ranem 1 października powitali wkraczającą jednostkę australijskiej kawalerii. Kilka godzin później do miasta wjechał Lawrence wraz z przedstawicielami Fajsala. Dopiero teraz Arabów oficjalnie poinformowano o założeniach umowy Sykes-Picot. Aby zapobiec przejęciu przez Francuzów Libanu, powstańcy 5 października zaatakowali i zdobyli Bejrut, lecz – ze względu na presję Brytyjczyków – musieli go opuścić, rozdz. 37..