Przedstawiciele kibucu Beit Alfa nie przystąpili wówczas do ruchu ze względu na różnicę zdań.
W dniach 1-3 kwietnia 1927 roku w Hajfie odbyła się Rada Założycielska ruchu Kibbutz Artzi. Jego konstytucja podkreślała wzajemną pomoc i autonomię kibuców. Manifest założycielski określał kibuc jako przykładowy model dla żydowskiego osadnictwa w Palestynie i wskazywał drogę rozwoju do przyszłego żydowskiego społeczeństwa socjalistycznego.
W następnych latach do ruchu przyłączały się kolejne kibuce, co doprowadziło do wzrostu znaczenia Kibbutz Artzi. W 1936 roku ruch nawiązał relacje z Socjalistyczną Ligią Palestyny (hebr. הליגה הסוציאליסטית). W 1939 roku liczba kibuców wzrosła do 36, w których mieszkało ponad 7 tys. osób. W latach 1943–1995 ruch wydawał własny dziennik „Na Straży” (hebr. על המשמר), który odzwierciedlał poglądy Ha-Szomer Ha-Cair. W styczniu 1948 roku Ha-Szomer Ha-Cair przyłączył się do Robotniczej Partii Palestyny Ha-Szomer Ha-Cair (hebr. מפלגת פועלים השומר הצעיר).