Według źródeł charakterystycznym kolorem związanym z tytułem sebastokratora był niebieski. Sebastokrator miał przywilej noszenia niebieskich skarpetek i butów. Według Jerzego Akropolitesa około 1260 roku, po przywróceniu Cesarstwa Bizantyńskiego, sebastokratorzy będący członkami rodziny cesarskiej, dla odróżnienia od pochodzących spoza rodziny, mieli na butach wyszywane złote orły cesarskie. Około połowy XIV wieku haftowanie złotych orłów na czerwonym tle było już wedle Jerzego Kodinosa powszechnym zwyczajem. Kodinos twierdzi ponadto, że w skład ceremonialnego stroju sebastokratora wchodziła ponadto czerwona tunika (chlamys) i czerwono-złota korona (stephanos, różna od diademu). Sebastokrator miał też przywilej podpisywania dokumentów niebieskim atramentem.
Poza Bizancjum Po raz pierwszy tytuł sebastokratora został przyznany władcy spoza Cesarstwa przez cesarza Aleksego III Angelosa w 1190 roku. Cesarz nadał wówczas tytuł sebastokratora swemu zięciowi i następcy na tronie serbskim, Stefanowi wskazując tym samym na zależność przyszłego władcy Serbii od basileusa i autokratora bizantyńskiego.