Około 1268 roku cesarz Michał VIII Paleolog, dążąc do osłabienia pozycji władców Epiru, uznał władzę Jana Angelosa nad Tesalią, wydając swego siostrzeńca za córkę Angelosa. Nadał mu też wówczas tytuł sebastokratora. Tytuł ten był używany przez kolejnych władców Tesalii do wygaśnięcia dynastii w 1318 roku.
Oficjalną tytulaturę cesarską Bizancjum przejęli też Bułgarzy po przywróceniu w 1186 roku carstwa bułgarskiego. Oprócz tytułu cara, wprowadzono również tytuły despoty, sewastokratora i cezara. Tytuł sewastokratora nosili starszy brat cara Iwana Asena II (1218–1241) – Aleksander i brat cara Boriła (1207–1218) – Strez, który po 1207 roku utworzył własne państwo w zachodniej Macedonii. W następnym pokoleniu sewastokratorem był mąż córki Iwana Asena II, Anny Teodory – Piotr, regent w okresie małoletności cara Michała I Asena (1246–1256), pełniący funkcję namiestnika zachodniej części państwa oraz Kałojan, władca ziemi sredeckiej, który ok. 1259 roku ufundował cerkiew w BojanieSewastokrator Kałojan bywa utożsamiany przez niektórych historyków z carem Kolomanem II Asenem (1256).
Tytulatura imperialna została również przejęta przez władców Serbii po ustanowieniu Carstwa Serbskiego w 1346 roku.