sugerowano, że państwa kapitalistyczne były wrogie nie tylko socjalizmowi, ale i prawosławiu. W 1963 Rumuński Kościół Prawosławny prowadził 8568 parafii obsługiwanych przez ponad 9 tys. duchownych, z czego 228 placówek duszpasterskich funkcjonowało w Bukareszcie. Państwo finansowało instytuty teologiczne w stolicy kraju oraz w SybinieW Rumynskoj Prawosławnoj Cerkwi, „Cerkowny Wiestnik”, nr 10/1963, s. 18.. Postawa Kościoła sprawiła, iż ok. 450 tys. wiernych wystąpiło z niego, przechodząc do Kościołów ewangelikalnych. W 1983 liczbę wiernych Kościoła szacowano na 15–17 mln.
mały|Budowa Katedry Zbawienia Narodu, największej świątyni prawosławnej w Rumunii
Po 1989 Po upadku komunizmu w Rumunii Patriarchat Rumuński ponownie uzyskał swobodę działalności. Według danych z 2007 prowadził 10 412 parafii z 14 373 cerkwiami, obsługiwanymi przez ok. 12 tys. duchownych. Działało również 359 monasterów zamieszkiwanych przez 2810 mnichów i 4795 mniszek. Kościół prowadził 14 wydziałów teologicznych działających w ramach państwowych uczelni wyższych.