Siger z Brabancji, Sigerus, Sighier, Sigieri Sygerius (ok. 1240–1280) – XIII-wieczny filozof urodzony w okolicach późniejszej Belgii. Był najwybitniejszym przedstawicielem awerroizmu. Był uznawany za "radykalnego" przez konserwatystów Kościoła, jednak uważa się, że odgrywał równie istotną rolę jak współczesny mu Tomasz z Akwinu w kształtowaniu poglądów zachodniej Europy na kwestie wiary i rozumu. Istnieje wiele rozbieżności co do faktów dotyczących jego życia.
W 1266 r. został członkiem Wydziału Sztuk na Uniwersytecie Paryskim, w czasie gdy miał tam miejsce wielki konflikt pomiędzy czterema "narodami". Legat papieski zdecydował w 1266 r., że Siger był jego prowodyrem i zagroził mu śmiercią. Podczas następnych dziesięciu lat powstało sześć prac, które dziś przypisuje się Sigerowi – zostały opublikowane pod jego imieniem w 1899 r. Tytuły tych prac to: De anima intellectiva (1270) Quaestiones logicales Quaestiones naturales De aeternitate mundi Quaestio utrum haec sit vera Homo est animal nullo homine existente Impossibilia