Północną część województwa stanowiły rozległe, niezbyt urodzajne równiny, południowo-zachodnia (powiat mozyrski) leżała na Polesiu.
Powiat miński
Głównym miastem województwa i jednym ze znaczniejszych na Litwie był Mińsk. Miasto było w całości, łącznie z zamkami dolnym i górnym, drewniane. Znaczenia przydał mu sądzący tu od 1599 r., co 2 lata przez pond 5 miesięcy w roku, Trybunał Główny Wielkiego Księstwa Litewskiego. Powodowało to, że miasto stawało się wówczas miejscem zjazdu szlachty z kilku województw. W Mińsku odbywały się również na św. Józefa (19 marca) słynne na całą Litwę kontrakty (zjazdy będące rodzajem targów i miejscem podpisywania oraz realizacji umów np. kredytowych). Po przeniesieniu sesji ruskiej Trybunału do Grodna, miasto podupadło.
Ważniejsze miejscowości Budsław (Buda) – miejscowość nad rzeką Serwecz. Własność bernardynów. Miejsce pielgrzymkowe związane z obrazem Najświętszej Marii, otrzymanym przez wojewodę mińskiego Jana Dominikowicza Paca od papieża Klemensa VIII i podarowanym bernardynom w 1598 r. Początkowo kościół drewniany, od 1643 r. murowany. Chołopienicze – miasteczko, które rozwinęło się w XVIII w. W 1703 r. właściciel Marcjan Chalecki ufundował tu drewniany kościół i murowany klasztor dominikanów. Utworzyli oni „szkołę akademicką podwydziałową o trzech klasach”.