Zdanie postaci: „F jest G”
gdzie „F” jest deskrypcją określoną, można rozumieć jako: istnieje dokładnie jeden przedmiot, który jest F, i ten przedmiot jest G.
Schematycznie: ∃x(Fx ∧ ∀y(Fy → y = x) ∧ Gx)
Oznacza to, że zdanie zawierające deskrypcję określoną jest prawdziwe tylko wtedy, gdy: istnieje co najmniej jeden przedmiot spełniający opis F; istnieje co najwyżej jeden taki przedmiot; ten jedyny przedmiot spełnia predykat G.
Przykład z autorem Waverleya Russell omawiał także przykład wyrażenia „autor Waverleya. Problem polega na tym, że Walter Scott był autorem Waverleya, ale nie oznacza to, że we wszystkich kontekstach można bez zmiany sensu zastąpić wyrażenie „autor Waverleya” nazwą „Scott”.
Zdanie: „Jerzy IV chciał wiedzieć, czy Scott był autorem Waverleya”
nie znaczy tego samego co: „Jerzy IV chciał wiedzieć, czy Scott był Scottem”.
Drugie zdanie przypisywałoby Jerzemu IV zainteresowanie banalnym prawem tożsamości. Russell wyjaśniał tę różnicę przez analizę deskrypcji: „autor Waverleya” nie jest w tym zdaniu zwykłą nazwą, lecz częścią bardziej złożonej struktury logicznej.
Zasięg deskrypcji Teoria Russella pozwala także wyjaśnić dwuznaczność zdań przeczących z deskrypcjami pustymi.