Przykładem jest zdanie: „Obecny król Francji nie jest łysy”.
Można je rozumieć na dwa sposoby: Nieprawda, że istnieje dokładnie jeden obecny król Francji i że jest on łysy. Istnieje dokładnie jeden obecny król Francji i nie jest on łysy.
Pierwsza interpretacja jest prawdziwa, ponieważ nie istnieje obecny król Francji. Druga interpretacja jest fałszywa, ponieważ zakłada istnienie takiej osoby. Różnica ta jest związana z zasięgiem deskrypcji i zasięgiem negacji.
Znaczenie teorii Teoria deskrypcji Russella stała się jednym z klasycznych punktów odniesienia w filozofii analitycznej, filozofii języka i logice filozoficznej. Jej znaczenie polegało m.in. na tym, że pozwalała analizować zdania zawierające wyrażenia nieodnoszące się do żadnego przedmiotu bez przyjmowania, że istnieją szczególne byty nieistniejące.
Krytyka i dalszy rozwój Późniejsi filozofowie kwestionowali różne elementy teorii Russella. Peter Strawson argumentował, że zdanie „Obecny król Francji jest łysy” nie jest po prostu fałszywe, lecz opiera się na niespełnionej presupozycji istnienia obecnego króla Francji. Keith Donnellan zwrócił natomiast uwagę, że deskrypcje określone mogą być używane zarówno atrybutywnie, jak i referencyjnie.