W rezultacie w rękach Żywej Cerkwi w Kazaniu pozostała latem 1923 tylko jedna świątynia.
19 września 1923 biskup Joazaf został zmuszony do podpisania zobowiązania o pozostawaniu w Kazaniu, w listopadzie zabroniono mu publicznego odprawiania nabożeństw, zaś w maju 1924 został zmuszony do wyjazdu do Moskwy. Został tam aresztowany i osadzony na Butyrkach. Zwolniony w sierpniu po zobowiązaniu się do pozostania w mieście, zamieszkał w Monasterze Daniłowskim. Po śmierci patriarchy Tichona w kwietniu 1925 był jednym z bliskich współpracowników locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolity krutickiego Piotra. W listopadzie 1925 został aresztowany razem z biskupami Prokopem (Titowem) i Guriaszem (Stiepanowem). Skazany na zsyłkę do Kraju Zyriańskiego, trafił ostatecznie do Turuchańska. Utrzymywał listowny kontakt z metropolitą kazańskim Cyrylem, także zesłańcem. Podobnie jak on odmówił uznania metropolity niżnonowogrodzkiego i arzamaskiego Sergiusza za legalnego zastępcę locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego, chociaż uważał, że duchowieństwo popierające Sergiusza kanonicznie pełni swoje obowiązki, a sprawowane przezeń sakramenty są ważne.