Rozróżnienie to było w praktyce pozbawione większego znaczenia, wkrótce Sztejnberg wraz z innymi ministrami z partii lewicowych eserów odeszli z rządu (część członków tej partii, w tym Jakow Blumkin, pozostała natomiast w CzK).
21 lutego 1918 dekret Socjalistyczna Ojczyzna w niebezpieczeństwie wprowadzał rozstrzelanie bez sądu dla agentów wroga, spekulantów, grabieżców, chuliganów, kontrrewolucyjnych agitatorówTamże, Dok nr 38. Dekret pozostawiał bez wyjaśnienia, kto uprawniony jest do rozstrzeliwań. W manifeście z 22 lutego WCzK uprawnienie to przyznała sobie. M. Heller op.cit. s. 41. 24 lutego 1918 roku ustanowiono tzw. trójki, które pełniły funkcję trybunałów rewolucyjnych, cztery miesiące późniejOkólnik Ludowego Komisariatu Sprawiedliwości z 16 czerwca 1918 r. (Собрание узаконений z 20 czerwca) znosił wszelkie ograniczenia Trybunałów w wymiarze kar, z wyjątkiem dolnej granicy. Pierwszą ofiarą okólnika był admirał Aleksiej Michajłowicz Szczastnyj, rozstrzelany 22 czerwca. Первый в Советской России смертный приговор. przywrócono karę śmierci, czego domagał się Lenin (kara śmierci została zniesiona w Rosji po rewolucji lutowej). Pierwszych egzekucji dokonano w Piotrogrodzie (Sankt Petersburg) w tamtejszej twierdzy Pietropawłowskiej.