Oprócz tego przesiedlono 30 tysięcy mieszkańców Hamatu w góry Zagros, a w ich miejsce osiedlono 18 tysięcy Aramejczyków.
Bazą do ekspedycji w Syrii było prawdopodobnie Hadatu, leżące między Karkemisz a Harranem, gdzie odkryto pałac Tiglat-Pilesera III.
W 738 p.n.e. Tiglat-Pileser III prowadził walku w kraju Ulluba na pograniczu Urartu. Zaangażowanie władcy asyryjskiego w ciężkie walki na północy wykorzystali królowie syryjscy do zawiązania kolejnej koalicji przeciw Asyrii. Na jej czele stał Azrijau, władca królestwa Jaudi, położonego nad zatoką Issos. Jego sprzymierzeńcem był między innymi Tutammu, król Unki. Również ta koalicja poniosła klęskę i została zmuszona do płacenia kontrybucji, a władca asyryjski zyskał kolejne prowincje w Syrii.
Wojna z Urartu i walki w Palestynie W latach 739 p.n.e. i 736 p.n.e. Tiglat-Pileser III wykorzystał osłabienie Urartu i zajął pograniczne prowincje w kraju Nairi.
W 735 p.n.e. Tiglat-Pileser III wyprawił się przeciw Urartu i spustoszył jego terytorium. Król Sarduri II wraz z syryjskimi sojusznikami został pokonany w bitwie nad Eufratem. Asyryjczycy nie zdołali jednak zdobyć Tuszpy, położonej nad jeziorem Wan, ani innych ważnych miast.