Niepowodzenie w zdobyciu stolicy Urartu wykorzystali władcy feniccy i filistyńscy. Na czele buntu stanęli królowie filistyńscy z Gazy i Aszkelonu. Przyłączyły się do nich fenickie miasta Tyr i Sydon niezadowolone z zakazu handlu z Egiptem, który narzucił im władca Asyrii. Tiglat-Pileser III osobiście wyruszył w 734 p.n.e. do Palestyny i pokonał buntowników. Władca Aszkelonu zginął w walce, a władca Gazy uciekł do Egiptu. Król Asyrii utworzył 6 okręgów wojskowych, by zapobiec buntom i odebrał trybut od władców Judei, Moabu, Edomu, Ammonu i królowej Arabów Samsi.
W 732 p.n.e. zbuntował się król Damaszku Resin i wraz z Pekachem królem Izraela zaatakował judejskiego władcę Achaza, który był wasalem Asyrii. Tiglat-Pileser III zdobył Damaszek i zabił Resina. Królestwo Izraela zostało spustoszone, a jego władca zginął w wyniku zamachu (). Państwo damasceńskie zostało włączone do Asyrii – rządził nim odtąd gubernator. Nowy król Izraela Ozeasz musiał złożyć hołd oraz zapłacić wysoki haracz Tiglat-Pileserowi III, a północna cześć jego państwa, to jest większa część Galilei i Gileadu, został włączona do Asyrii pod zarządem gubernatorów. Część ludności została deportowana do północnej Syrii oraz północnej i wschodniej Mezopotamii (; ). Zwycięstwa Tiglat-Pilesera III pozwoliły ograniczyć wpływy Urartu w Syrii.
Narzucenie zwierzchności Judzie w źródłach biblijnych