Na podobnym stanowisku stają Robert Bellah, Talcott Parsons i Thomas Luckmann, który mówi o znaczeniu religii dla jednostki.
podejście weberowskie – tutaj Dobbelaere wskazuje na trzy dychotomie:
społeczność (relacje między jednostkami opierają się na moralności wywodzonej z religii) / społeczeństwo (relacje między jednostkami kształtuje prawo świeckie) racjonalny (ludzi postrzegają świat jako coś, co są w stanie kontrolować i przewizieć) / emocjonalny (ludzie wierzą, że światem kieruje jakaś nadnaturalna siła) sfera prywatna (w sferę tą nie wkraczają instytucje świeckie) / sfera publiczna (podzielona jest na instytucje, które coraz bardziej się specjalizują). Dobbelaere wskazuje również na dwa inne kierunki teorii sekularyzacji: kulturowe podejście Bella do religii oraz systemowe podejście Luhmanna do religii.
Drugim poziomem analizy procesu sekularyzacji jest, według Dobbelaere'a, sekularyzacja organizacyjna. Religia, dostosowując się do zsekularyzowanego świata i do pluralistycznej sytuacji rynkowej, zaczęła przekształcać swoje struktury i stała się zbiurokratyzowana. Instytucje religijne musiały zainteresować ludzi tym, co mogłaby im zaoferować. Zaczęły powstawać również nowe religie.