Inżynierowie Gruggh i Phinck zostają jego wspólnikami w śmiałym przedsięwzięciu, jakim jest budowa elektrowni, obliczonej na krociowe zyski; natomiast tonący w długach markiz de Porcellet ma przydać fortunie nuworysza herbowy splendor, żeniąc się z jego córką. Projekt matrymonialny niweczy opór młodej kobiety. Herminia jest samodzielna i zbuntowana, potępia uczynki ojca, woli żyć raczej w nędzy niż „zbrodni” luksusu; wyjeżdża więc ze swym kochankiem, chemikiem Lucjanem Garraud – dumna, że sama go sobie wybrała. Ówcześni krytycy nie posiadali się z oburzenia: w ich oczach panna Lechat była wyrodną córką.
Wszechwładza pieniądza Główny bohater, Izydor Lechat (od: „Le Chat-Tigre”, pol. „Kot-Tygrys”), obdarzony został nazwiskiem znaczącym. To bezwzględny człowiek interesu; „aferzysta” i spekulant, pozbawiony wszelkich skrupułów; typowy wytwór swoich czasów - epoki kryzysów gospodarczych i ekspansji światowego kapitału. Czego Lechat się nie dotknie, zamienia w pieniądz, a jego wpływy - finansowe i medialne - sięgają najwyższych szczebli władzy: państwowej, a nawet kościelnej. Postać ta, urastająca do rangi symbolu nowej ekonomiki, której dźwignię stanowi bezwzględna pogoń za zyskiem, budzić musi sprzeciw i odrazę.