W pozostałych formacjach I Korpusu berety granatowe weszły w 1943 roku.
Samodzielna Kompania Grenadierów, oprócz typowego umundurowania brytyjskiego wyróżniała się popielatymi lub błękitnymi beretami, patkami na kołnierzu z wiśniową wypustką i metalowym znakiem w postaci spadochronu oraz oznaką alianckich oddziałów specjalnych noszoną na prawym rękawie. Kompania wyposażona została ponadto w amerykańskie gumowe hełmy spadochronowe i trzewiki z długą, sznurowaną cholewką.
Żandarmeria nosiła okrągłe brytyjskie czapki z białym pokrowcem. Na ramieniu zakładano czerwono-biało-czerwone opaski służbowe z literami MPoficerowie czerwone i sznury służbowe na lewym ramieniu.
Oficerowie do ubioru garnizonowo-służbowegokurta typu frencza z koszulą i krawatem mogli nosić rogatywki z barwnym otokiem. W Londynie, Edynburgu i Glasgow był to ubiór obowiązkowy. Rogatywek nie noszono do battle-dressu.
Mundur w Armii Polskiej na Wschodzie i w 2 Korpusie thumb|Armia Polska na Bliskim Wschodzie - grupa żołnierzy w obozie thumb|Defilada Samodzielnej 2 Brygady Pancernej przed gen. Kazimierzem Sosnkowskim w Hill 69 koło Gazy (1943). thumb|Inspekcja w CWWPanc w Gallipoli – na pierwszym planie gen.