Władysław Anders. thumb|Mjr Leon Gnatowski, z-ca dowódcy 15 batalionu 5 Kresowej Dywizji Piechoty

Umundurowanie brytyjskie otrzymały również oddziały polskie pełniące służbę w Afryce, na Bliskim Wschodzie i walczące na terenie Włoch. Obok mundurów sukiennych zaopatrywano je również w drelichowe barwy piaskowej, składające się z furażerki, kasku tropikalnego, koszuli tropikalnej z naramiennikami, tropikalnej kurtki oficerskiej bush jacket, szortów, swetra i długich drelichowych spodni zamiast bryczesów. Koszule noszono z podwiniętymi rękawami. Oficerowie używali koszul z krótkimi rękawami. Oznaki stopni noszono w formie nasuwek na naramienniki, a oznaki rozpoznawcze z naszywką „Poland” na przymocowanych sznurkiem do naramiennika i przypiętych na zatrzaski „klapkach” z materiału tropikalnego. Szeregowi używali do szortów wełnianych skarpet pod kolano bez stóp, które obwiązywano owijką nad cholewką trzewika lub z braku owijek spinano spinaczem.