Na zgromadzeniu padały także hasła obrony Azerów wypędzanych z Armenii. Próby uspokojenia tłumu nie odniosły skutku. Zgromadzeni oskarżali Ormian o dokonywanie okrucieństw na Azerach.
Przebieg masakry Po zakończeniu wiecu część jego uczestników rozeszła się po mieście. Tym razem nie doszło już tylko do awantur, ale do bezpośrednich napaści na Ormian. Kwiatkiewicz podkreśla, że wydarzenia nie miały charakteru czysto etnicznego, ale stały się okazją do porachunków przestępczych. O sprowokowanie tumultu, który zmienił się w masakrę Ormian, podejrzewano m.in. miejscowego ormiańskiego przestępcę Eduarda Grigoriana. Wg oficjalnych, azerskich źródeł liczbę ofiar śmiertelnych pogromu szacuje się na 32 osoby, natomiast liczby rannych i poszkodowanych nie ustalono w ogóle; według innego źródła było ich od kilkaset do 1800. Większość ofiar została zamordowana ciężkimi metalowymi pałkami lub zaostrzonymi prętami. Niektóre rodziny azerskie nie wzięły udziału w masakrze, lecz udzielały Ormianom schronienia w swoich domach. Miejscowa milicja i radzieckie wojska wewnętrzne nie były w stanie uspokoić sytuacji. Zamieszki zakończyły się dopiero 2 marca.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1988 w ZSRR Kategoria:Historia Azerbejdżańskiej SRR Sumgait Kategoria:Sumgait Sumgait