Konstrukcja Pudło Ściany boczne pudła EL3 wykonane zostały z jednego arkusza blachy stalowej o grubości 30–35 mm, przyspawanych do stalowych belek poprzecznych i blach tworzących płytę podłogową. Nadwozie oparte jest na wózkach na ośmiu ślizgowych oparciach, po czterech na każdy wózek. Przed i za kabiną maszynisty znajdują się przedziały maszynowe. W przedniej skrzyni znajdowały się na wentylatory silników, sprężarkę powietrza i akumulatory. W tylnej części zamontowano bloki oporów rozruchowych i hamowania.
Podwozie i wózki Podwozie EL3 stanowiły dwa dwuosiowe wózki napędowe o rozstawie kół 900 mm. Ułożyskowane ślizgowo zestawy kołowe, umieszczone zostały w staliwnych widłach ramy wózka. Zestawy kołowe oparte były na sprężynach śrubowych połączonych ze sprężynami piórowymi. Połączenie to wyrównywało nacisk na obie osie wózka, umożliwiając pokonywanie stromych podjazdów po ułożonych tymczasowo torowiskach. Wózek składał się z trzech poprzecznic i dwóch podłużnic połączonych spawami. Do zewnętrznej poprzecznicy przynitowany był sprzęg, natomiast na środkowej znajdował się sworzeń umożliwiający obrót wózka względem pudła lokomotywy.