Technika Goya zbudował perspektywę poprzez szereg równoległych płaszczyzn. Na neutralnym, brązowo-zielonkawym tle odcinają się postaci mężczyzn, a na nich „nałożone” są majas. Zastosował lekkie, niemal szkicowe pociągnięcia pędzlem, a także technikę nakładania farby szpachelką oraz impasty. W jego stylu brak dbałości o szczegóły i dokładnego ich wykończenia, ważne jest za to oddanie właściwości tkanin. Uwagę zwraca wykonanie haftów i koronek namalowanych niemal pojedynczymi, precyzyjnymi pociągnięciami pędzla, zwłaszcza detale czarnej mantyli opadającej na czoło i oczy dziewczyny po lewej stronie. Paleta barw ogranicza się do kontrastujących odcieni czerni, bieli i złota. Obraz ogarnia złote światło podobnie jak w Rodzinie Karola IV. Obniżone, rozproszone światło nadaje kompozycji tajemniczość.
Inspiracje Możliwe, że Goya inspirował się znanymi mu dziełami z motywem młodych kobiet na balkonie, np. freskami Tiepola. Motyw żeberkowej barierki pojawia się też we freskach w kościele San Antonio de la Florida w Madrycie Goi.