Po zakończeniu wojny podjął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym (1921–1925) i Pedagogicznym (1937–1939) Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Działał w tym czasie społecznie, m.in. jako sekretarz generalny Towarzystwa Przyjaciół Wolnej Wszechnicy Polskiej, przewodniczący Sądu Młodzieży Akademickiej i skarbnik Komitetu Akademickiego. Jeszcze w czasie studiów podjął pracę w charakterze nauczyciela w Warszawie, pracował na tym stanowisku w latach 1923–1924.

Po studiach przeniósł się do podczęstochowskiego Gnaszyna, gdzie kierował Wyższymi Kursami Nauczycielskimi i Izbą Doświadczalną, a w 1927 roku został także kierownikiem miejscowej szkoły powszechnej, w której realizował innowacyjny program nauczania w systemie daltońskim. W tym okresie udzielał się również społecznie, m.in. należał do powiatowej Rady Szkolnej, kierował lokalnymi strukturami PCK i ZNP w Częstochowie oraz organizował sieć teatrów dziecięcych, bibliotek i ogrodów jordanowskich.