Projekt kościoła autorstwa królewskiego inspektora budowlanego Fellera z Gliwic, który powstał przed 14 sierpnia 1835 roku, został oceniony przez ministerstwo jako gustowny. 15 stycznia 1839 roku landrat bytomski postanowił o przetargu na dostarczenie materiałów budowlanych, który obowiązywał w całym powiecie, a nawet w urzędowym organie rejencji opolskiej. mały|lewo|Wnętrze (2021) Budowa kościoła przebiegała w latach 1840–1842 pod kierownictwem mistrza ciesielskiego Spohra; nowa świątynia została poświęcona 24 listopada 1842 roku przez ks. Antoniego Schneiderskiego z Tarnowskich Gór. Za projekt wnętrza odpowiadał prawdopodobnie Uhlig, radca budowlany z Gliwic. 10 sierpnia 1853 roku pobłogosławiono dwa boczne ołtarze: Matki Boskiej fundacji Bractwa Wstrzemięźliwości, i św. Barbary, fundacji górników i radcy górniczego Seidla. W 1857 roku wzniesiono plebanię na planie krzyża (ul. św. Marka 21). W latach 1873–1874 (bądź wyłącznie w 1873 roku) do kościoła została dobudowana wieża według projektu królewskiego powiatowego mistrza budowlanego Augusta Hanniga z Bytomia, który został ukończony 8 lutego 1868 roku. Przy jej budowie pracowali: mistrz murarski Morawiec, mistrz ciesielski Kocula i przedsiębiorstwo kamieniarskie Halbiga z Orzesza.