Od maja do października 1881 roku przerobiono dwa okna na otwory drzwiowe oraz przedsionki z daszkami według projektu wspomnianego Augusta Hanniga.
W latach 1979–1982 przeprowadzono kompleksowy remont i modernizację obiektu, a 8 września 1982 roku kościół został poświęcony przez biskupa Herberta Bednorza. W latach 2000–2002 wnętrze świątyni poddano pracom rekonstrukcyjnym i remontowym, odrestaurowano ołtarze, które 21 maja 2003 roku poświęcił biskup Gerard Kusz Wieża i elewacja kościoła zostały odnowione w 2006 roku. Pomiędzy kościołem a cmentarzem wzniesiono nową kaplicę przedpogrzebową w latach 2010–2012 oraz utwardzono drogę na cmentarz.
31 lipca 2014 roku rzeźby znajdujące się przed kościołem zostały wpisane do wpisany do rejestru zabytków ruchomych województwa śląskiego (numer rejestru B/281/14).
Architektura i wnętrze Świątynia wzniesiona w centrum Żyglina, w jego najwyższej części, murowana z wapienia żyglińskiego i cegły, w stylu arkadowym (według innych źródeł neoromańska lub neogotycka), z wieżą, stanowiącą dominantę wysokościową w obrębie Żyglina, otoczona ogrodzeniem. Przed wejściem do kościoła znajdują się dwie rzeźby w stylu akademizmu przedstawiające Matkę Bożą i św.