Phonogrammarchiv (właśc. niem. das Phonogrammarchiv der Österreichischen Akademie der Wissenschaften) – archiwum fonograficzne, instytut Austriackiej Akademii Nauk z siedzibą w Wiedniu. Założone w 1899 roku, jest najstarszym archiwum tego typu na świecie. Zbiory obejmują około 71 000 pojedynczych obrazów, o łącznej długości około 12 500 godzin, z czego około 1400 godzin obrazów wideo.
W 1999 roku zbiory historyczne archiwum z lat 1899–1950 – między innymi zbiory etnologiczne Rudolfa Pöcha, Adolfa Dirra, Rudolfa Trebitscha i Abrahama Idelsohna, portety wokalne – nagrania głosów znanych osobistości (m.in. cesarza Franciszka Józefa I, Arthura Schnitzlera czy Josefa Weinhebera) – zostały wpisane na międzynarodową listę UNESCO Pamięć Świata.
Historia Archiwum zostało założone w 1899 roku w Wiedniu przez członków Austriackiej Akademii Nauk jako archiwum dźwięku na potrzeby nauki. Jego pierwszym dyrektorem został Sigmund Exner. Archiwum zajmowało się działalnością naukową, prowadząc badania nad zastosowaniem nowych technologii do systematycznej archiwizacji dźwięku. Tutaj zbudowano fonograf, łączący technikę zapisu dźwięku Edisona przy pomocy igły z techniką płyt gramofonowych. Fonogramy miały postać płyt, a nie walców jak dotychczas, co ułatwiło produkcję miedzianych matryc, które zapewniły lepsza trwałość nośników.