Dale Robertson, właściwie Dayle Lymoine Robertson (ur. 14 lipca 1923 w Harrah, zm. 27 lutego 2013 w San Diego) – amerykański aktor.
8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6500 Hollywood Boulevard.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w Harrah w stanie Oklahoma jako syn Vervel i Melvina Robertsonów. Walczył jako zawodowy bokser, gdy zapisał się do Oklahoma Military Academy w Claremore w Oklahomie. W tym czasie Columbia Pictures zaoferowało mu udział w filmie Złoty chłopiec (Golden Boy), ale Robertson odrzucił wyjazd do Hollywood na przesłuchanie, ponieważ nie chciał opuścić swojego domu i kucyków, które trenował.
II wojna światowa Podczas II wojny światowej służył jako inżynier bojowy. W 1943, w wieku 20 lat wstąpił do United States Army. Za zasługi otrzymał medal Brązowej i Srebrnej Gwiazdy. Robertson został dwukrotnie zraniony przez odłamki, ale nie otrzymał Purpurowego Serca, ponieważ nie zgłosił ran wojskowej jednostce medycznej. Opatrzył własne rany i kontynuował pracę. Obrażenia uniemożliwiły Robertsonowi powtórną służbę podczas wojny koreańskiej.