Pojazdy powstawały w takich wersjach jak furgon (oznaczony dodatkową literą F), sanitarka (S), mikrobus (M) czy ciężarówka pick-up (C). Do napędu używano silnika o mocy 50 KM, który potrafił rozpędzić samochód do 80 km/h. Pierwsze samochody miały nadwozie o zaokrąglonych kształtach, po czym w latach 1962-63 wytwarzano model o nowoczesnym kanciastym nadwoziu, z reflektorami umieszczonymi w zagłębieniach na linii zagięcia przedniej ściany i z charakterystyczną atrapą chłodnicy w kształcie trapezu. Do gamy wariantów doszedł turystyczny mikrobus TV-4L, odkryty po bokach, oraz samochód warsztatowy TV-4A.
TV-41/51 Na początku lat 60. zaczęto montować nowy silnik benzynowy M-207B o pojemności 2512 cm³ i mocy 70 KM (stosowany także na terenowych IMS M-59B), początkowo sprzężony ze starą trzybiegową skrzynią. W 1964 roku przeprowadzono modernizację nadwozia TV-4, w celu uproszczenia produkcji, po której samochód uzyskał w zasadzie niezmieniony do końca produkcji wygląd. Przede wszystkim zrezygnowano z zagłębień przedniej ściany, a reflektory umieszczono niżej, po bokach atrapy chłodnicy, w kształcie trapezu o ostrych kątachTV-41F, "Awtolegiendy SSSR i Socstran" Nr 180, s.6-7, 10.