Tytuł profesora otrzymał 24 stycznia 1994, a stanowisko profesora zwyczajnego 1 marca 2002.
Pełnił funkcję wicedyrektora Instytutu Filologii Polskiej UG (1987–1990). Prowadził m.in. wykłady i ćwiczenia z gramatyki języka starocerkiewno-słowiańskiego, wykłady i ćwiczenia z językoznawstwa diachronicznego, wykłady monograficzne i seminaria magisterskie, wykłady i ćwiczenia z dialektologii, konwersatoria z kultury języka polskiego, ćwiczenia z leksykografii i onomastyki itd. Miał też zajęcia na studiach podyplomowych i z metodologii onomastyki na studium doktoranckim IFP UG (1978–1980). Pełnił dyżury w Telefonicznej Poradni Językowej WSP w Gdańsku, potem UG (1968–2001). W latach 2002–2011 był kierownikiem Zakładu Historii Języka Polskiego, Dialektologii i Onomastyki, a od 2003 recenzentem wniosków o granty na badania własne z zakresu językoznawstwa.
Pracował ponadto w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Słupsku (1988–1999), potem w Bałtyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej w Koszalinie (1998–2002), gdzie był też kierownikiem Katedry Językoznawstwa.