Okres powojenny Kodyfikacja języka macedońskiego Prace nad wypracowaniem jednolitej normy literackiego języka macedońskiego zostały podjęte z inicjatywy tymczasowego rządu Jugosławii w końcu 1944. Ruch ten wymierzony miał być w Bułgarów. Pierwsza propozycja komisji, zasadniczo powtarzająca postulaty Misirkowa z 1903, nie weszła faktycznie w życie. Ostateczną normę literacką podano do wiadomości w czerwcu 1945. Jej kształt budził od początku kontrowersje i pozostaje tematem dyskusji, nie uwzględniono bowiem dorobku najważniejszych twórców macedońskich poprzednich dekad. Literatura macedońska po 1945 powstawała z jednej strony przy poszanowaniu zasad gramatycznych ustalonych przez komisję, z drugiej zaś - czerpiąc inspirację z dialektów i gwar.
Literatura macedońska po 1945 Bezpośrednio po II wojnie światowej największą rolę w piśmiennictwie macedońskim odgrywała poezja, tworzona przez autorów, którzy rozpoczęli działalność literacką podczas wojny. W prozie najpopularniejszym gatunkiem było opowiadanie;