Przy Bractwie działa grupa osób stanu wolnego, Niespokojni Nadzieją.
Bractwo Koronacji Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej i Znalezienia Krzyża Świętego Idea powstania nowego Bractwa na Jasnej Górze zrodziła się przed koronacją Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, która miała miejsce 8 września 1717. Podczas obrad kapituły prowincjalnej Zakonu Paulinów podjęto decyzję skierowania prośby do papieża, aby Bractwo zatwierdził. 16 września wybrano delegata Jasnej Góry do Stolicy Apostolskiej o. Wiktora Kraśnickiego OSPPE, który wyjechał na podróż do Rzymu 27 października razem z prokuratorem generalnym Zakonu Paulinów, o. Chryzostomem Koźbiałowiczem OSPPE. Papież Klemens XI przyjął ich 13 stycznia 1718. Za pośrednictwem kard. Annibalego Albaniego, protektora Królestwa Polskiego, delegaci otrzymali breve apostolskie Cum sicut atccepimus... (Jak już akceptowaliśmy) z dnia 4 kwietnia oraz list Omnium saluti... (Wszystkich pozdrawiając). Dokumenty zawierały wykaz odpustów nadawane przez Stolicę Apostolską Bractwu, które miało już realne kształty ideowo-organizacyjne. 28 kwietnia Paulini uzyskali specjalne breve na introdukcję Bractwa pod nazwą: Koronacji Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej i Znalezienia Krzyża Świętego. Nazwa nawiązywała do wezwania bazyliki jasnogórskiej.