Według Volkmara Fritza sformułowany zgodnie z ideologią świętej wojny werset Wj 17,16 może pochodzić z wcześniejszego okresu niż sam opis bitwy, niemniej, podobnie jak inne tradycje negatywnie odnoszące się do Amalekitów, opiera się już na doświadczeniach z okresu królestwaV. Fritz, The Emergence of Israel in the Twelfth and Eleventh Centuries B.C.E., s. 207–208..
Z tradycyjną interpretacją, według której podniesienie rąk przez Mojżesza uważano za przejaw modlitwy, polemizował John Van Seters, wskazując, że w tekście nie ma wprost mowy o modlitwie. Uważał on, że gest Mojżesza, podobnie jak wzniesienie oszczepu przez Jozuego w Joz 8,18-26, należy rozumieć jako praktykę magiczną (o czym świadczyć ma pewien automatyzm działania), wtórnie zinterpretowaną religijnie. Z takim poglądem polemizował Hans-Christoph Schmitt, wskazując, że takie ujęcie u deuteronomistycznego autora byłoby nieprawdopodobne; jego zdaniem paraleli szukać należy w 1 Sm 7,2–13, gdzie Izrael odnosi zwycięstwo dzięki nieustannej modlitwie Samuela.
Przypisy