Dzieciątko miało rzec świętemu: „Dźwigasz cały świat, gdyż ja jestem ten, któremu służysz pomagając innym”. Uwagę zwraca jabłko królewskie – jedno z naczelnych insygniów koronacyjnych i monarszych. W kontekście relikwiarza królewskie jabłko symbolizuje, iż święty dźwiga świat którym rządzi Chrystus, władca, którego Krzysztof zapragnął poznać. Dzieło charakteryzuje się naturalizmem typowym dla plastyki późnogotyckiej który upowszechnił się również w ówczesnym malarstwie grafice i rzemiosłach artystycznych. Bazylejski relikwiarz stanowi cenny przykład transpozycji przymiotów charakterystycznych dla ówczesnej rzeźby do dzieła złotniczego de facto wiernie naśladującego rzeźbę. W świetle badań dostrzegano także wpływy malarstwa późnogotyckiego w Górnej Nadrenii z Konradem Witzem (ok. 1400–1445/47) na czele. Ze źródeł wiadomo że przez trzynaście lat działał w Bazylei.
Dzieło należy do najcenniejszych przykładów figur relikwiarzowych, które obok tzw. relikwiarzy mówiących należą do najważniejszych kategorii relikwiarzy antropomorficznych. Od strony artystycznej, relikwiarze tego typu stanowią synonim rzeźby, powszechne były w dobie dojrzałego i późnego gotyku.