Krytyka Dziennikarz Tomasz Bonek w swojej książce Zaginione złoto Hitlera. Bezpieka PRL na tropie skarbu Festung Breslau poddał krytyce legendę powołując się na odnalezione w niemieckich archiwach dokumenty dokładnie opisujące funkcjonowanie banków we Wrocławiu w czasie jego oblężenia. Według autora miały one funkcjonować aż do kapitulacji miasta a złoto berlińskiego Reichsbanku nigdy nie zostało przywiezione w większej ilości do Wrocławia. Nie istniało też zarządzenie i odezwa adresowana do mieszkańców miasta, wzywająca do deponowania dóbr w miejscowych bankach. Ponadto powołując się na dokumenty Służby Bezpieczeństwa PRL stwierdza, że cała historia skrzyń ze złotem zdeponowanych w prezydium policji miała zostać wymyślona przez Herberta Klosego, który w ten sposób chciał odsunąć od siebie podejrzenia o prowadzenie działalności dywersyjnej. W opowieści Klosego mieli jednak uwierzyć niektórzy funkcjonariusze SB (w tym major Stanisław Siorek), którzy namówili m.in. generałów Czesława Kiszczaka i Wojciecha Jaruzelskiego do rozpoczęcia w styczniu 1982 roku kilkuletnich poszukiwań skarbu na Dolnym Śląsku, które zainicjowały powstanie legendy.