Horrea Galbae – magazyny (horrea) w południowej części starożytnego Rzymu, położone między południowym krańcem Awentynu a składowiskiem odpadów Monte Testaccio.
Zajmowały znaczny obszar, rozciągając się przypuszczalnie od Porta Ostiensis na wschodzie do Porticus Aemilia na brzegu Tybru. Horrea te zostały prawdopodobnie wybudowane na miejscu podmiejskiej willi należącej do Sulpicjuszów (Sulpicii), wybitnej rodziny patrycjuszowskiej, z której pochodził krótko panujący cesarz GalbaLawrence Richardson, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome, p. 193. JHU Press, 1992. .
Przed kompleksem magazynowym znajduje się grobowiec Serwiusza Sulpicjusza Galby (raczej konsula w 108 roku p.n.e. niż jego bardziej znanego ojca). Nie jest jasne, kiedy horrea wybudowano, lecz przypuszczalnie niedługo po powstaniu grobowca. Początkowo kompleks prawdopodobnie znany był jako Horrea Sulpicia od nazwy rodu, a swą późniejszą nazwę zyskał podczas panowania Galby.