Wykopaliska archeologiczne i pozostałości rzymskiego planu miasta (Forma Urbis Romae) wskazują, że Horrea Galbae składały się z trzech długich, prostokątnych, położonych równolegle dziedzińców, z których każdy otoczony był kolumnadami lub arkadowymi podcieniami, z jednym wejściem usytuowanym na osi podłużnej. Magazyny te wykorzystywano do przechowywania annona publica (publicznych zasobów zboża), jak również oliwy, wina, różnych produktów spożywczych, odzieży, a nawet marmuru. Ich rozmiary były ogromne (nawet według norm dzisiejszych), gdyż horrea obejmowały 140 pomieszczeń tylko na poziomie gruntu, zajmując powierzchnię około 21 tys. m².
thumb|240px|Monte Testaccio – widok od południa Przypuszcza się, że związek z tymi magazynami ma Monte Testaccio, położone za Horrea Galbae olbrzymie wzgórze potłuczonych amfor. Prawdopodobnie oliwę sprowadzaną z odległej prowincji Hispania Baetica przelewano do zbiorników właśnie w horreach, a oryginalne pojemniki transportowe niszczono i usuwano na zewnątrz.