Doświadczenia laboratoryjne sugerowały, że komatyty zubożone w glin tworzą się w wyniku stopienia skał w wysokim stopniu, w warunkach wysokiego ciśnienia (zatem na dużej głębokości), gdzie granaty w skale macierzystej nie topią się, podczas gdy niezubożone tworzą się na mniejszej głębokości. Jednak badania płynnych inkluzji w spinelach chromowych ze stref kumulatowych wykazały, że jeden wypływ komatytowy może pochodzić z mieszania magm reprezentujących cały zakres wskaźników , podważając tę interpretację. Komatyty prawdopodobnie tworzyły się w bardzo gorących pióropuszach płaszcza. Poza tymi dwoma typami, wyróżniane są komatyty wzbogacone w glin (np. na wyspie Gorgona) i bogate w tytan (np. na tarczy bałtyckiej)
Magmatyzm boninitowy jest podobny do komatytowego pod względem chemizmu, jednak pojawia się w innych warunkach, przez stopienie uwodnionych skał powyżej strefy subdukcji. Boninity o zawartości 10–18% MgO mają zazwyczaj wyższą niż komatyty zawartość pierwiastków niekompatybilnych o dużych jonach (LILE, ang. : Ba, Rb, Sr).