Chemizm komatytów różni się od bazaltów i innych typowych magm pochodzących ze stopienia skał płaszcza ze względu na różnice w stopniu wytopienia. Uważa się, że magmy komatytowe powstały wskutek stopienia perydotytów w 30–60%, co skutkuje wysoką zawartością MgO i niską i pierwiastków niekompatybilnych. Kimberlity, inny rodzaj skał magmowych bogatych w magnez, są stosunkowo bogate w potas i inne pierwiastki niekompatybilne i uważa się, że powstają w wyniku mniej niż jednoprocentowego stopienia częściowego przy udziale wody i dwutlenku węgla. Komatyty zawierają od 18 do 50% tlenku magnezu; pokrewne ultramafityty (wylewne skały ultramaficzne) o niższej zawartości MgO są określane mianem „bazaltów komatytowych”.
Istnieje kilka typów geochemicznych komatytów, przede wszystkim komatyty niezubożone w glin (grupy I, AUDK, ) i komatyty zubożone w glin (grupy II, ADK, ang. ). Podział ten jest określony przez stosunek /. Często przyjmuje się, że te dwa rodzaje komatytów reprezentują rzeczywistą różnicę petrologiczną pomiędzy źródłami stopu, który utworzył te dwa typy skał.